Chah Subhaddo

ຫຼວງປູ່ຊາ ສຸພັດໂທ Chah Subhaddo

ພຣະໂພທິຍານເຖຣະ ຫຼື ຫຼວງພໍ່ຊາ ສາຍາ ສຸພັດໂທ (17 ມິຖຸນາ ພ.ສ. 2461 – 16 ມັງກອນ ພ.ສ. 2535) ກົງກັບ ວັນຈັນຂຶ້ນ 9 ຄ່ຳ ເດືອນ 8 ປີມະເມຍ ນະ ບ້ານຈິກກໍ່ ໝູ່ທີ 9 ຕຳບົນທາດ ອຳເພີວາຣິນຊຳຣາບ ຈັງຫວັດອຸບົນຣາຊະທານີ ບິດາຊື່ ນາຍມາ ຊ່ວງໂຊດ ມານດາຊື່ ນາງພິມ ຊ່ວງໂຊດ ມີອ້າຍນ້ອງຮ່ວມບິດາມານດາດຽວກັນທັງໝົດ 10 ຄົນ.

ຫຼວງປູ່ຊາ ສຸພັດໂທ ໃນຂະນະທີ່ມີຊີວິດຢູ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ອຸທິດຕົນເພື່ອການປະຕິບັດທຳ ແລະ ເຜີຍແຜ່ພຸດທະສາສະໜາ ທັງແກ່ຊາວໄທ ແລະ ຊາວຕ່າງປະເທດ ເຊິ່ງບັງເກີດຜົນເຮັດໃຫ້ມີຜົນງານທີ່ເປັນປະໂຫຍດອະເນກອະນັນແກ່ພະສາສະໜາ ທັງທີ່ເປັນພະທຳມະເທສະໜາ ແລະ ສຳນັກປະຕິບັດທຳໃນນາມວັດສາຂາວັດໜອງປ່າພົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເຊິ່ງເຖິງແມ່ນວ່າທ່ານຈະມໍລະນະພາບໄປດົນແລ້ວ ແຕ່ສິດສານຸສິດຂອງທ່ານກໍຍັງຄົງຮັກສາແນວທາງການປະຕິບັດທຳທີ່ທ່ານໄດ້ສັ່ງສອນໄວ້ຈົນເຖິງປັດຈຸບັນ.

ການສຶກສາ

ຫຼວງປູ່ຊາໄດ້ຮັບການສຶກສາຊັ້ນປະຖົມສຶກສາ ນະ ໂຮງຮຽນບ້ານກໍ່ ຕຳບົນທາດ ອຳເພີວາຣິນຊຳຣາບ ຈັງຫວັດອຸບົນຣາຊະທານີ ຈົນຈົບຊັ້ນປະຖົມປີທີ 1 ແລ້ວໄດ້ລາອອກຈາກໂຮງຮຽນ ຍ້ອນມີຈິດໃຈໃຝ່ຝັນໃນທາງບວດຮຽນ. ພາຍຫຼັງເມື່ອບວດຮຽນແລ້ວ ໄດ້ຮຽນໜັງສືທຳ, ຮຽນບາລີໄວຍາກອນ, ຮຽນມູນກະຈາຍ ຈົນສາມາດອ່ານ ແລະ ແປພາສາບາລີໄດ້ ແລະ ໄດ້ສຶກສາພະປະຣິຍັດທຳ ຈົນສອບໄດ້ຊັ້ນສູງສຸດສາຍນັກທຳ ຄື ສອບໄດ້ນັກທຳຊັ້ນເອກ.

ຊີວິດໃນຮົ່ມກາສາວະພັດ

ເມື່ອອາຍຸ 13 ປີ ພາຍຫຼັງລາອອກຈາກໂຮງຮຽນປະຖົມສຶກສາແລ້ວ ໂຍມບິດາໄດ້ນຳໄປຝາກໄວ້ກັບເຈົ້າອາວາດ ເພື່ອຮຽນຮູ້ບຸບພະກິດເບື້ອງຕົ້ນກ່ຽວກັບບັນພະຊາວິທີ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ບັນພະຊາເປັນ ສາມະເນນຊາ ຊ່ວງໂຊດ ເມື່ອເດືອນ ມີນາ ພ.ສ. 2474 ໂດຍມີທ່ານ ພະຄູວິຈິດທຳມະພານີ (ພວງ) ອະດີດເຈົ້າອາວາດ ວັດມະນີວະນາຣາມ ອຸບົນຣາຊະທານີ ເປັນອຸປັດຊາ. ສາມະເນນຊາ ຊ່ວງໂຊດ ໄດ້ຢູ່ຈຳພັນສາ ແລະ ສຶກສາພະປະຣິຍັດທຳ ຕະຫຼອດຮອດການຢູ່ປະຕິບັດຮັບໃຊ້ຄູອາຈານ ເປັນເວລາ 3 ປີ ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ພາລະກິດຂອງສາມະເນນ ເປັນຕົ້ນແມ່ນການທ່ອງສວດມົນ, ເຮັດວັດເຊົ້າ-ແລງ, ສຶກສາຫຼັກສູດນັກທຳ ແລະ ປະຕິບັດພະເຖລະ ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ລາສິກຂາບົດມາຊ່ວຍບິດາມານດາເຮັດໄຮ່ເຮັດນາ ຍ້ອນຄວາມຈຳເປັນຂອງຄອບຄົວແບບຊາວໄຮ່ຊາວນາອີສານທົ່ວໄປ.

ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ໃຝ່ໃນການບວດຮຽນ ຈຶ່ງສຳນຶກຢູ່ຕະຫຼອດເວລາວ່າຈະຕ້ອງອຸປະສົມບົດເປັນພະໃຫ້ໄດ້. ເມື່ອອາຍຸຄົບ 20 ປີບໍລິບູນ ພາຍຫຼັງທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັບບິດາມານດາ ແລະ ທ່ານທັງສອງກໍອະນຸຍາດແລ້ວ ຈຶ່ງໄດ້ໄປຝາກຕົວທີ່ວັດກໍ່ໃນ ທີ່ຢູ່ໃກ້ບ້ານ ແລ້ວໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ອຸປະສົມບົດໄດ້ໃນວັນທີ 26 ເມສາ ພ.ສ. 2482 ເວລາ 13:55 ນາທີ ນະ ພັດທະສີມາ ວັດກໍ່ໃນ ຕຳບົນທາດ ອຳເພີວາຣິນຊຳຣາບ ອຸບົນຣາຊະທານີ ໂດຍມີພະເຖລະສຳຄັນທີ່ໃຫ້ການອຸປະສົມບົດດັ່ງນີ້:

• ພະຄູອິນທະຣະສາຣະຄຸນ ເປັນພະອຸປັດຊາ

• ພະຄູວິຣຸນສຸຕະການ ເປັນພະກຳມະວາຈາຈານ

• ພະອະທິການສອນ ເປັນພະອະນຸສາວະນາຈານ

ພະຊາ ສຸພັດໂທ ໄດ້ຈຳພັນສາຢູ່ ນະ ວັດກໍ່ນອກ 2 ພັນສາ ຕັ້ງໃຈສຶກສາປະຣິຍັດທຳ ທັງຈາກຕຳຮັບຕຳລາ ແລະ ຈາກຄູອາຈານ ຈົນສອບນັກທຳຊັ້ນຕີໄດ້ໃນສຳນັກວັດກໍ່ນອກແຫ່ງນີ້.

ສຶກສາປະຣິຍັດຕິທຳຕ່າງຖິ່ນ

ເມື່ອພະຊາ ສຸພັດໂທ ສອບນັກທຳຕີໄດ້ແລ້ວ ກໍຢາກຮຽນໃຫ້ສູງຂຶ້ນ ຍ້ອນມີຈິດໃຈຮັກມັກໃນທາງທຳຢູ່ແລ້ວ ແຕ່ຂາດຄູອາຈານໃນການສອນລະດັບສູງຕໍ່ໄປ ຈຶ່ງນຶກເຖິງພາສິດອີສານທີ່ວ່າ "ບໍ່ອອກຈາກບ້ານບໍ່ຮູ້ນ້ຳທາງທ່ຽວ ບໍ່ຮຽນວິຊາທໍ່ສິມີຄວາມຮູ້". ຊີວິດຊ່ວງນີ້ຈະເຫັນໄດ້ແຈ້ງວ່າ ພະຊາ ສຸພັດໂທ ມຸ່ງຮຽນປະຣິຍັດທຳໃຫ້ສູງສຸດ ຈຶ່ງທຸ່ມເທໃຫ້ການສຶກສາທັງນັກທຳ ແລະ ບາລີ ແລະ ຜ່ານສຳນັກຕ່າງໆ ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ຈົນໃນທີ່ສຸດກໍສອບນັກທຳໄດ້ຄົບຕາມຫຼັກສູດ ຄື ສອບນັກທຳຊັ້ນໂທໄດ້ ໃນສຳນັກຂອງ ພະຄູອັກຄະທຳມະວິຈານ ແລະ ສອບນັກທຳຊັ້ນເອກໄດ້ ໃນສຳນັກວັດບ້ານກໍ່ນອກຖິ່ນກຳເນີດ.

ສູ່ການປະຕິບັດທຳ

ເມື່ອສຳເລັດພາລະກິດການສຶກສາ ປະກອບກັບເກີດທຳມະສັງເວດໃນຄາວທີ່ໂຍມບິດາເສຍຊີວິດ ຈຶ່ງຫັນມາສູ່ການປະຕິບັດທຳ ໂດຍອອກທຸດົງ ແລະ ສຶກສາຫາແນວທາງປະຕິບັດໃນສຳນັກຕ່າງໆ ຜ່ານຄູອາຈານຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເຊັ່ນ: ທີ່ສຳນັກຂອງຫຼວງພໍ່ເຜົາ ວັດເຂົາວົງກົດ ຈັງຫວັດລົບບຸລີ ແລະ ພະອາຈານຊາວກຳປູເຈຍທີ່ເປັນພະທຸດົງເຊິ່ງໄດ້ພົບກັນຢູ່ທີ່ວັດເຂົາວົງກົດ, ຫຼວງປູ່ກິນນະລີ, ອາຈານຄຳດີ, ຫຼວງປູ່ທອງຣັດ, ພະອາຈານໝັ້ນ ເປັນຕົ້ນ. ພໍອິນຊີແກ່ກ້າແລ້ວກໍອອກທຸດົງປະຕິບັດທຳຕໍ່ໄປເລື້ອຍໆ ໂດຍຍັງດຳລົງສະມະນະເພດເປັນພະມຫານິກາຍຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ. ຈົນໃນທີ່ສຸດໄດ້ຮັບອາຣາດທະນາຈາກໂຍມມານດາ ແລະ ອ້າຍ ເພື່ອກັບໄປໂຜດສັດຢູ່ທີ່ບ້ານເກີດ ເມື່ອ ພ.ສ. 2497 ກໍໄດ້ດຳເນີນການສ້າງວັດປ່າຂຶ້ນ ເຊິ່ງພວກເຮົາຮູ້ຈັກກັນໃນປັດຈຸບັນຄື ວັດໜອງປ່າພົງ ແລະ ທ່ານໄດ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງເຈົ້າອາວາດວັດນີ້ມາໂດຍຕະຫຼອດ ແລະ ໄດ້ເຖິງແກ່ມໍລະນະພາບເມື່ອວັນທີ 16 ມັງກອນ ພ.ສ. 2535 ເວລາ 05:20 ນາທີ ທີ່ວັດໜອງປ່າພົງ ຢ່າງສະຫງົບທ່າມກາງທຳມະສັງເວດຂອງສິດສານຸສິດຈາກທຸກທິດທາງ.

ປັດສິມມະບົດ

ຫຼວງປູ່ຊາ ສຸພັດໂທ ແລະ ສິດສານຸສິດພະພິກຂຸວັດໜອງປ່າພົງ ພິກຂຸຊາວຕາເວັນຕົກທີ່ຢືນຢູ່ທາງໜ້າສຸດຂ້າງຫຼວງປູ່ຊາຄື ພະພົມວະຊິຣະຍານ (ໂຣເບີດ ສຸເມໂທ) ພະລູກສິດຊາວສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

ຫຼວງປູ່ຊາ ສຸພັດໂທ ໃນຂະນະທີ່ມີຊີວິດຢູ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ອຸທິດຕົນເພື່ອການປະຕິບັດທຳ ແລະ ເຜີຍແຜ່ພຸດທະສາສະໜາ ທັງແກ່ຊາວໄທ ແລະ ຊາວຕ່າງປະເທດ ເຊິ່ງບັງເກີດຜົນເຮັດໃຫ້ມີຜົນງານທີ່ເປັນປະໂຫຍດອະເນກອະນັນແກ່ພະສາສະໜາ ທັງທີ່ເປັນພະທຳມະເທສະໜາ ແລະ ສຳນັກປະຕິບັດທຳ ດັ່ງນີ້:

1. ທຳມະເທສະໜາ: ສຳລັບບັນພະຊິດ, ສຳລັບຄະລຶຫັດ, ເສຍສະລະເພື່ອທຳ, ການເຂົ້າສູ່ຫຼັກທຳ, ທຳມະທີ່ຢັ່ງຮູ້ຍາກ, ທຳມະທຳມະຊາດ, ປະຕິບັດກັນເຖີດ, ທຳປະຕິສັນຖານ, ສອງໜ້າຂອງສັດຈະທຳ, ປັດສິມມະກະຖາ, ການຝຶກໃຈ, ມັກສາມັກຄີ, ດວງຕາເຫັນທຳ, ຢູ່ເພື່ອຫຍັງ, ເລື່ອງຈິດນີ້, ນ້ຳໄຫຼນິ່ງ, ທຳໃນວິນັຍ, ບ້ານທີ່ແທ້ຈິງ, ສຳມາສະມາທິ, ຂຶ້ນກົງຕໍ່ພະພຸດທະເຈົ້າ, ຄວາມສະຫງົບບໍເກີດປັນຍາ, ພະອົງດຽວ, ນອກເຫດເໜືອຜົນ, ສົມມຸດ ແລະ ວິມຸດ, ການເຮັດຈິດໃຫ້ສະຫງົບ, ຕຸດໂຊໂປດຖິລະ, ດວງຕາເຫັນທຳ, ເຮັດໃຈໃຫ້ເປັນບຸນ, ຊົງໄວ້ເຊິ່ງຂໍ້ວັດ, ເໜືອເວທະນາ, ພຽນລະກາມະສັນທະ, ທາງພົ້ນທຸກ, ບໍ່ແນ່ຄືອະນິດຈັງ, ໂອວາດບາງຕອນ, ອ່ານໃຈທຳມະຊາດ, ຢູ່ກັບງູເຫົ່າ, ສຳມາທິຖິທີ່ເຢືອກເຢັນ, ມັກຜົນບໍ່ພົ້ນສະໄໝ, ນັກບວດນັກຮົບ, ທຸດົງທຸກດົງ, ສຳມາປະຕິປະທາ, ພຶງຕໍ່ສູ້ຄວາມຢ້ານ, ກວ່າຈະເປັນສະມະນະ, ເຄື່ອງຢູ່ຂອງບັນພະຊິດ, ກຸນແຈພາວະນາ, ວິມຸດ.

2. ສຳນັກປະຕິບັດທຳ: ມີສຳນັກປະຕິບັດທຳໃນປະເທດໄທ ເຊິ່ງຕັ້ງຢູ່ທຸກພາກຂອງປະເທດ ຈຳນວນທັງໝົດ 82 ສາຂາ ແລະ ໃນຕ່າງປະເທດອີກ 7 ສາຂາ. ໂດຍສະເພາະສິດທີ່ເປັນພະຊາວຕ່າງປະເທດ ເຊິ່ງດຳລົງຕຳແໜ່ງເປັນປະທານສົງ ຜູ້ທີ່ມີພັນສາຕ່ຳສຸດແມ່ນ 16 ພັນສາ. ລາຍຊື່ສາຂາໃນຕ່າງປະເທດມີດັ່ງນີ້:

ຢູໂຣບ ແລະ ອາເມຣິກາ

• ວັດຈິດຕະວິເວກ ປະເທດອັງກິດ

• ວັດອະມໍຣະວະດີ ປະເທດອັງກິດ

• ວັດປ່າສັນຕິທຳ ປະເທດອັງກິດ

• ວັດຣັດຕະນະຄີຣີ (ຮານຳ) ປະເທດອັງກິດ

• ເດວອນ ວິຫານ ປະເທດອັງກິດ

• ວັດສັນຕະຈິດຕະຣາມາ ປະເທດອິຕາລີ

• ວັດທຳມະປາລະ ປະເທດສະວິດເຊີແລນ

• ວັດອະໄພຄີຣີ ອາເມຣິກາ

• ວັດປ່ານານາຊາດ ອຸບົນຣາຊະທານີ

ອົດສະຕຣາລີ

• ວັດໂພທິຍານ ປະເທດອົດສະຕຣາລີ

• ໂພທິຍານຣາມາ ນິວຊີແລນ

ວັດ ແລະ ສູນປະຕິບັດທຳທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

• ສູນປະຕິບັດທຳແມ່ນ້ຳແອໂຣ ປະເທດແຄນາດາ

• ວັດປ່າເບີກເຄນ ປະເທດແຄນາດາ

• ວັດປ່າສັນຕິ ປະເທດອົດສະຕຣາລີ

• ອັກແລນ ວິຫານ ປະເທດນິວຊີແລນ

ຢູ່ທີ່ວັດໜອງປ່າພົງ ຍັງມີສະຖານທີ່ພໍທີ່ຈະເປັນທີ່ເຕືອນໃຈຂອງຜູ້ປະສົງຈະມານະມັດສະການ ແລະ ລະນຶກເຖິງທ່ານ ຄື: ພິພິທະພັນພະໂພທິຍານເຖຣະ (ຊາ ສຸພັດໂທ) ເຊິ່ງເປັນພິພິທະພັນທີ່ລວບລວມປະຫວັດ ແລະ ຜົນງານຂອງທ່ານມາໄວ້ນຳກັນ ຕະຫຼອດຮອດຮູບປັ້ນຂີ້ເຜີ້ງຂອງທ່ານ. ຢູ່ທີ່ຝາພິພິທະພັນກໍຍັງມີພາບຊີວິດຂອງທ່ານທີ່ເຮັດຈາກກະເບື້ອງດິນເຜົາ. ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນພິພິທະພັນແລ້ວ ຈະໃຫ້ທັງຄວາມຮົ່ມເຢັນສັກສິດ ແລະ ບັນຍາກາດຄືກັບວ່າທ່ານຍັງບໍ່ທັນເຖິງແກ່ມໍລະນະພາບ.

ສົມມະນະສັກ

• 5 ທັນວາ ພ.ສ. 2516 ເປັນພະຣາຊາຄະນະຊັ້ນສາມັນຍົກ ຝ່າຍວິປັດສະນາທຸລະ ທີ່ ພະໂພທິຍານເຖຣະ

• 5 ກຸມພາ ພ.ສ. 2517 ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງເປັນພະອຸປັດຊາ

  ຄຳສອນ

  ຄຳສອນຂອງຫຼວງປູ່ຊາທັງໝົດ ສາມາດສະຫຼຸບລົງໄດ້ດັ່ງນີ້:

  • ຈຸດໝາຍ: ມັກ, ຜົນ, ນິພານ, ພົ້ນທຸກ

  • ເນື້ອໃນ: ສີນ, ສະມາທິ, ປັນຍາ

  • ວິທີການ: ສະມະຖະ, ວິປັດສະນາ

  • ກົນວິທີ: ເບິ່ງເຂົ້າຫາຕົວ, ເບິ່ງທຳມະຊາດ, ປຽບທຽບກັບທຳມະຊາດ, ເຮັດໃຫ້ເບິ່ງ ແລ້ວຮູ້ຕາມ

  ຢຸດຊົ່ວ ມັນກໍດີ ການບໍ່ກະທຳບາບນັ້ນມັນເລີດທີ່ສຸດ. ບາງຄົນບາງຄາວ ໂຈນມັນກໍໃຫ້ໄດ້ ມັນກໍແຈກໄດ້ ແຕ່ຈະພະຍາຍາມສອນໃຫ້ມັນຢຸດເປັນໂຈນນັ້ນນ່າ ມັນຍາກທີ່ສຸດ. ການຈະລະຄວາມຊົ່ວບໍ່ກະທຳຜິດມັນຍາກ, ການເຮັດບຸນ ໂຈນມັນກໍເຮັດໄດ້ ມັນເປັນປາຍເຫດ. ການບໍ່ກະທຳບາບທັງຫຼາຍທັງປວງນັ້ນນ່າ ເປັນ ຕົ້ນເຫດ.

  ນອກເຫດເໜືອຜົນ ພະພຸດທະອົງທ່ານຊົງສອນວ່າໃຫ້ "ນອກເຫດເໜືອຜົນ" ບໍ່ວ່າຈະເຮັດຫຍັງ ປັນຍາຂອງທ່ານໃຫ້ນອກເຫດເໜືອຜົນ, ໃຫ້ນອກເກີດເໜືອຕາຍ, ນອກສຸກເໜືອທຸກ. ລອງຄິດນຳໄປເບິ່ງ ລອງພິຈາລະນາໄປຕາມ, ຄົນເຮົາເຄີຍຢູ່ໃນບ້ານ ພໍໜີຈາກບ້ານໄປ ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ ບໍ່ຮູ້ຈະເຮັດແນວໃດ ເພາະພວກເຮົາເຄີຍຢູ່ໃນພົບ ຢູ່ໃນຄວາມຍຶດໝັ້ນຖືໝັ້ນເປັນພົບ.

  ປາຕິຫານ ຫຼວງປູ່ຊາ

  ຕອນທີ່ເຂົ້າຢູ່ປ່າຊ້າຄັ້ງທຳອິດຂອງຫຼວງປູ່, ວັນນັ້ນມີເດັກນ້ອຍຕາຍໃນໝູ່ບ້ານ, ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງເອົາມາຝັງໄວ້. ພໍຍ່າງໄປຮອດຂຸມຝັງສົບ ປາກົດວ່າ ຫຼວງປູ່ແນມລົງໄປໃນຂຸມ ເຫັນອົງກຳເນີດຂອງເດັກຊາຍຢ່າງຊັດເຈນ ວ່າເປັນເດັກຊາຍ, ຈົນຮອດຕອນເຊົ້າ ຈຶ່ງໄດ້ຖາມໂຍມວ່າ ເອົາເດັກຊາຍ ຫຼື ເດັກຍິງ ມາຝັງ, ເຂົາເຈົ້າຕອບວ່າ "ເດັກຊາຍ".

  ລູກສິດຊາວຕ່າງຊາດທີ່ສຳຄັນ

  • ພະພົມວະຊິຣະຍານ (ໂຣເບີດ ສຸເມໂທ) (ພະອາຈານສຸເມໂທ): ສິດຊາວຕ່າງປະເທດຮູບທຳອິດ, ເປັນພະພິກຂຸຊາວສະຫະລັດອາເມຣິກາ ອຸປະສົມບົດເມື່ອ ພ.ສ. 2510 ແລະ ຈຳພັນສາທີ່ວັດໃນຈັງຫວັດໜອງຄາຍ ປະມານ 1 ປີ, ແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງມາຝາກຕົວເປັນລູກສິດຂອງຫຼວງພໍ່ຊາ ວັດໜອງປ່າພົງ ຈັງຫວັດອຸບົນຣາຊະທານີ. ທ່ານໄດ້ກໍ່ຕັ້ງວັດອະມໍຣະວະດີ ທີ່ປະເທດອັງກິດເມື່ອ ພ.ສ. 2527 ແລະ ດຳລົງຕຳແໜ່ງເຈົ້າອາວາດວັດອະມໍຣະວະດີຈົນເຖິງ ພ.ສ. 2553.

  • ພະພາວະນາວິເທດ (ອະລັນ ເຂມະທັມໂມ) (ພະອາຈານເຂມະທັມໂມ): ເປັນພະພິກຂຸຊາວອັງກິດ ອຸປະສົມບົດເມື່ອ ພ.ສ. 2515 ກ່ອນວັນວິສາຂະບູຊາພຽງບໍ່ເທົ່າໃດວັນ ໂດຍມີຫຼວງພໍ່ຊາເປັນພະອຸປັດຊາ. ທ່ານໄດ້ເຜີຍແຜ່ທຳໃນເຮືອນຈຳ ຈົນໄດ້ຮັບເຄື່ອງຣາຊະອິດສະຣິຍາພອນຈາກປະເທດສະຫະລາຊະອານາຈັກ.

  • ພະຣາຊະໂພທິວິເທດ (ຣີດ ແພຣີ ປະສັນໂນ) (ພະອາຈານປະສັນໂນ): ເປັນພະພິກຂຸຊາວແຄນາດາ ອຸປະສົມບົດເປັນພະພິກຂຸ ນະ ວັດເພງວິປັດສະນາ ແຂວງບາງຂຸນສີ ເຂດບາງກອກນ້ອຍ ກຸງເທບມະຫານະຄອນ ເມື່ອ ພ.ສ. 2517. ໃນພັນສາທຳອິດນັ້ນເອງ ທ່ານໄດ້ມີໂອກາດຝາກຕົວເປັນສິດຂອງຫຼວງພໍ່ຊາ ໂດຍການແນະນຳຂອງພະອຸປັດຊາຂອງທ່ານ, ໄດ້ພຳນັກທີ່ວັດໜອງປ່າພົງ ແລະ ວັດສາຂາອື່ນໆ ຕາມໂອກາດອັນຄວນ. ຕໍ່ມາໃນ ພ.ສ. 2525 ທ່ານໄດ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງເຈົ້າອາວາດວັດປ່ານານາຊາດ ແລະ ໄດ້ປະຕິບັດໜ້າທີ່ນີ້ເປັນເວລາ 15 ປີ. ຈົນຮອດ ພ.ສ. 2540 ພະອາຈານປະສັນໂນໄດ້ສະລະຕຳແໜ່ງເຈົ້າອາວາດວັດປ່ານານາຊາດ ເພື່ອມາກໍ່ຕັ້ງວັດປ່າອະໄພຄີຣີ ທີ່ປະເທດສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະ ເປັນເຈົ້າອາວາດຮ່ວມກັບພະອາຈານອະມະໂຣ.

  • ພະຣາຊະພຸດທິວໍຣະຄຸນ (ເຈເຣມີ ຊາລີ ຈູລຽນ ອະມະໂຣ) (ພະອາຈານອະມະໂຣ): ເປັນພະພິກຂຸຊາວອັງກິດ ອຸປະສົມບົດເມື່ອ ພ.ສ. 2522 ເປັນເຈົ້າອາວາດວັດປ່າອະໄພຄີຣີຮ່ວມກັບພະອາຈານປະສັນໂນ. ຕໍ່ມາໄດ້ສະລະຕຳແໜ່ງເຈົ້າອາວາດຮ່ວມວັດປ່າອະໄພຄີຣີ ໃນ ພ.ສ. 2553 ເພື່ອຮັບຕຳແໜ່ງເຈົ້າອາວາດວັດອະມໍຣະວະດີ ປະເທດອັງກິດ ຕາມຄຳຂໍຂອງພະອາຈານສຸເມໂທ.

  • ພະພົມພັດຊະຣະຍານມຸນີ (ຊອນ ຊະຍະສາໂຣ) (ພະອາຈານຊະຍະສາໂຣ): ເປັນພະພິກຂຸຊາວອັງກິດ ອຸປະສົມບົດເມື່ອ ພ.ສ. 2523 ທີ່ວັດໜອງປ່າພົງ ໂດຍມີຫຼວງພໍ່ຊາ ເປັນພະອຸປັດຊາ. ປັດຈຸບັນ ພຳນັກ ນະ ສະຖານພຳນັກສົງ ຈັງຫວັດນະຄອນຣາຊະສີມາ.

    ທາຍາດທຳ

    • ພະຣາຊະວັດຊະຣະສິຣິມົງຄຸນ (ສີ ສິຣິຍາໂນ): ວັດປ່າສຣີມົງຄຸນ (ວັດປ່າບ້ານເປືອຍ) ຕຳບົນໂນນກາເລັນ ອຳເພີສຳໂຣງ ຈັງຫວັດອຸບົນຣາຊະທານີ

    • ພະມົງຄົນກິດຕິທາດາ (ອະມອນ ເຂມະຈິດຕໍ): ວັດປ່າວິເວກ (ທຳມະຊາ) ອຳເພີມ່ວງສາມສິບ ຈັງຫວັດອຸບົນຣາຊະທານີ

    • ພະພົມວະຊິຣະຍານໂສພົນ (ລ່ຽມ ຖິດຕະທຳໂມ): ວັດໜອງປ່າພົງ ຕຳບົນໂນນຜຶ້ງ ອຳເພີວາຣິນຊຳຣາບ ຈັງຫວັດອຸບົນຣາຊະທານີ

    • ພະຣາຊະພິພັດວັດຊະໂຣດົມ (ຄຳ ນິດໂສໂກ): ວັດປ່າໄທພັດທະນາ ອຳເພີເດດອຸດົມ ຈັງຫວັດອຸບົນຣาຊະທານີ

    • ພະຄູສຸວັນນະໂພທິເຂດ (ຄູນ ອັກຄະທຳໂມ): ວັດປ່າໂພສຸວັນ ຕຳບົນນາໂພ ອຳເພີພິບູນມັງສາຫານ ຈັງຫວັດອຸບົນຣາຊະທານີ

    • ພະຣາຊະວັດຊະຣະມຸນີ (ປະສົບໄຊ ກັນຕະສີໂລ): ວັດປ່າຈິດຕະພາວະນາ (ຟ້າຄາມ) ຕຳບົນຄູຄົດ ອຳເພີລຳລູກກາ ຈັງຫວັດປະທຸມທານີ

    • ພະຣາຊະວັດຊະຣະຍານ (ອະນັນ ອະກິນຈະໂນ): ວັດມາບຈັນ ຕຳບົນແກລງ ອຳເພີເມືອງຣະຍອງ ຈັງຫວັດຣະຍອງ

    • ພະຣາຊະພັດຊະຣະມານິດ (ອັກຄະຣະເດດ ຖິຣະຈິດຕໍ): ວັດບຸນຍາວາດ ຕຳບົນບໍ່ທອງ ອຳເພີບໍ່ທອງ ຈັງຫວັດຊົນບຸລີ

  • ແລະ ອື່ນໆ..

    Ajahn Chah

    Ajahn Chah (17 June 1918 – 16 January 1992) was a Thai Buddhist monk. He was an influential teacher of the Buddhadhamma and a founder of two major monasteries in the Thai Forest Tradition.

    Respected and loved in his own country as a man of great wisdom, he was also instrumental in establishing Theravada Buddhism in the West. Beginning in 1979 with the founding of Cittaviveka (commonly known as Chithurst Buddhist Monastery) in the United Kingdom, the Forest Tradition of Ajahn Chah has spread throughout Europe, the United States and the British Commonwealth. The dhamma talks of Ajahn Chah have been recorded, transcribed and translated into several languages.

    More than one million people, including the Thai royal family, attended Ajahn Chah's funeral in January 1993 held a year after his death due to the "hundreds of thousands of people expected to attend". He left behind a legacy of dhamma talks, students, and monasteries.

    Name

    Ajahn Chah (Thai: อาจารย์ชา) was also commonly known as Luang Por Chah (Thai: หลวงพ่อชา). His birth name was Chah Chuangchot (Thai: ชา ช่วงโชติ), his Dhamma name was Subhaddo (Thai: สุภทฺโท), and his monastic title was Phra Bodhiñāṇathera (Thai: พระโพธิญาณเถร).

    Early life and ordination

    Ajahn Chah was born on 17 June 1918 near Ubon Ratchathani in the Isan region of northeast Thailand. His family were subsistence farmers. As is traditional, Ajahn Chah entered the monastery as a novice (sāmaṇera) at the age of nine, where, during a three-year stay, he learned to read and write.

    According to the 2017 biography Stillness Flowing and other sources, Ajahn Chah took novice vows again in March 1931 under the name Samanera Cha Chuangchot. His preceptor was Phra Khru Wichit Thammaphani (Phuang), then abbot of Wat Maniwanaram, Ubon Ratchathani. As a novice, he studied Buddhist scriptures and diligently performed monastic duties, including chanting, observing precepts, and following the Dhamma curriculum for samaneras. After three years, he disrobed to assist his family on the farm due to economic necessity, like many in the agrarian Northeast, but remained committed to reordaining at age 20.

    On 26 April 1939 at 1:55 p.m., with his parents' permission, he was ordained as a monk (bhikkhu) at Wat Ko Nai in Tambon That, Amphoe Warin Chamrap, Ubon Ratchathani. His preceptor was Phra Khru Inthasarakun, with Phra Khru Wirun Sutthakan as the kammavācācariya and Phra Athi Sorn as the anusāvanācariya. He was given the monastic name Subhaddo (meaning “well-going”).

    Bhikkhu Cha Subhaddo remained at Wat Kon Ok for two years, where he pursued advanced Dhamma studies and passed the third level of the Dhamma examinations, studying both independently and under monastic teachers.

    In 1946, following the death of his father, Ajahn Chah left the settled monastic life and chose to live as a wandering ascetic monk in the Thai Forest Tradition. He walked across Thailand, practicing meditation and studying under various renowned teachers, including Ajahn Mun Bhuridatta, a leading figure in the Forest Tradition.

    He spent time living in forests, caves, and cremation grounds, developing insight through contemplation of impermanence and death. A website devoted to Ajahn Chah describes this period:

    For the next seven years Ajahn Chah practiced in the style of an ascetic monk in the austere Forest Tradition, spending his time in forests, caves and cremation grounds. He wandered through the countryside in quest of quiet and secluded places for developing meditation. He lived in tiger and cobra infested jungles, using reflections on death to penetrate to the true meaning of life.

    Thai forest tradition

    During the early part of the twentieth century Theravada Buddhism underwent a revival in Thailand under the leadership of teachers whose intentions were to raise the standards of Buddhist practise throughout the country. One of these teachers was Ajahn Mun. Ajahn Chah continued Ajahn Mun's high standards of practice when he became a teacher.

    The monks of this tradition keep very strictly what they believe to be the original monastic rule laid down by the Buddha known as the vinaya. The early major schisms in the Buddhist sangha were largely due to disagreements over which set of training rules should be applied. Some adopted a more flexible set, whereas others adopted a more strict one, both sides believing to follow the rules as the Buddha had framed them. The Theravada tradition is the heir to the latter view. An example of the strictness of the discipline might be the rule regarding eating: they uphold the rule to only eat between dawn and noon. In the Thai Forest Tradition, monks and nuns go further and observe the 'one eaters practice', whereby they only eat one meal during the morning. This special practice is one of the thirteen dhutanga, optional ascetic practices permitted by the Buddha that are used on an occasional or regular basis to deepen meditation practice and promote contentment with subsistence. Other examples of these practices are sleeping outside under a tree, or dwelling in secluded forests or graveyards.

    Monasteries founded

    After years of wandering, Ajahn Chah decided to plant roots in an uninhabited grove near his birthplace. In 1954, Wat Nong Pah Pong monastery was established, where Ajahn Chah could teach his simple, practice-based form of meditation. He attracted a wide variety of disciples, which included, in 1966, the first Westerner, Venerable Ajahn Sumedho. Wat Nong Pah Pong includes over 250 branches throughout Thailand, as well as over 15 associated monasteries and ten lay practice centers around the world.

    In 1975, Wat Pah Nanachat (International Forest Monastery) was founded with Ajahn Sumedho as the abbot. Wat Pah Nanachat was the first monastery in Thailand specifically geared towards training English-speaking Westerners in the monastic Vinaya, as well as the first run by a Westerner.

    In 1977, Ajahn Chah and Ajahn Sumedho were invited to visit the United Kingdom by the English Sangha Trust who wanted to form a residential sangha. 1979 saw the founding of Cittaviveka (commonly known as Chithurst Buddhist Monastery due to its location in the small hamlet of Chithurst) with Ajahn Sumedho as its head. Several of Ajahn Chah's Western students have since established monasteries throughout the world.

    Later life

    By the early 1980s, Ajahn Chah's health was in decline due to diabetes. He was taken to Bangkok for surgery to relieve paralysis caused by the diabetes, but it was to little effect. Ajahn Chah used his ill health as a teaching point, emphasizing that it was "a living example of the impermanence of all things...(and) reminded people to endeavor to find a true refuge within themselves, since he would not be able to teach for very much longer". Ajahn Chah would remain bedridden and ultimately unable to speak for ten years, until his death on 16 January 1992, at the age of 73.

    Described Miracles

    It is said that on the day Luang Pu first entered the cemetery, a child had died in the village and was to be buried. When he walked to the grave, Luang Pu looked down and reportedly saw a vision of a boy being born clearly within it. The next morning, he asked the layman whether the buried child had been a boy or a girl. The layman confirmed that it was a boy.

    Thai Dhamma Heirs

    Phra Ratchawacharasirimongkol (Si Siriyano) Wat Pa Si Mongkol (Wat Pa Ban Puey) Non Kalen Subdistrict, Samrong District, Ubon Ratchathani Province

    Phra Mongkhonkittithada (Amorn Khemjitto) Wat Pa Wiwek (Thamchan) Muang Samsib District, Ubon Ratchathani Province

    Phra Phromwachirayanasophon (Liam Thitthammo) Wat Nong Pa Pong, Non Phueng Subdistrict, Warin Chamrap District, Ubon Ratchathani Province

    Phra Ratchaphiphat Watcharodom (Kham Nissoko) Wat Pa Thai Phatthana, Det Udom District Ubon Ratchathani Province

    Phra Khru Suwannapotikhet (Khun Akkathammo) Wat Pa Pho Suwan, Na Pho Subdistrict, Phibun Mangsahan District, Ubon Ratchathani Province

    Phra Ratchawachiramuni (Prasopchai Kantasilo) Wat Pa Chittaphawan (Fahkram), Khu Khot Subdistrict, Lam Luk Ka District, Pathum Thani Province

    Phra Ratchawachirayan (Anan Akijjano) Wat Map Chan, Klaeng Subdistrict, Mueang Rayong District, Rayong Province

    Phra Ratchapatcharamanit (Akkaradet Thirachitto) Wat Bunyawat, Bo Thong Subdistrict, Bo Thong District, Chonburi Province

    Notable Western students

    • Ajahn Sumedho, founder and former abbot of Chithurst Buddhist Monastery and Amaravati Buddhist Monastery, Hemel Hempstead, Hertfordshire, England

    • Ajahn Khemadhammo, abbot of The Forest Hermitage, Warwickshire, England

    • Ajahn Viradhammo, abbot of Tisarana Buddhist Monastery in Perth, Ontario, Canada

    • Ajahn Sucitto, retired abbot of Cittaviveka monastery. A Dhamma writer.

    • Ajahn Pasanno, retired abbot of Abhayagiri Monastery, Redwood Valley, California, USA

    • Ajahn Amaro, abbot of Amaravati Monastery, Amaravati Buddhist Monastery, Hemel Hempstead, Hertfordshire England

    • Ajahn Brahmavamso, abbot of Bodhinyana Monastery, Perth, Western Australia

    • Ajahn Jayasaro, author of Stillness Flowing, the biography of Ajahn Chah, and former abbot of Wat Pah Nanachat

    • Jack Kornfield, co-founder of Insight Meditation Society, Barre, Massachusetts, USA and Spirit Rock Meditation Center in Woodacre, California, USA

      
      

      • Notice: We apologize for any missing information or linguistic inaccuracies as our website is currently undergoing updates and improvements. We appreciate your patience and understanding.

        ໝາຍເຫດ: ຫາກຂໍ້ມູນມີຄວາມຂາດຕົກບົກພ່ອງ ຫຼື ມີຂໍ້ຜິດພາດໃນການໃຊ້ຄຳສັບ ຕ້ອງຂໍອະໄພມານະທີ່ນີ້ດ້ວຍ ເນື່ອງຈາກຢູ່ໃນຊ່ວງປັບປຸງ ແລະ ພັດທະນາເວັບໄຊ.